Sed ut iis bonis erigimur, quae expectamus, sic laetamur iis, quae recordamur. At hoc in eo M. Quid de Platone aut de Democrito loquar. Quae in controversiam veniunt, de iis, si placet, disseramus. Iam quae corporis sunt, ea nec auctoritatem cum animi partibus, comparandam et cognitionem habent faciliorem. Quam ob rem tandem, inquit, non satisfacit. Isto modo ne improbos quidem, si essent boni viri. Qui autem esse poteris, nisi te amor ipse ceperit. Utilitatis causa amicitia est quaesita.
Quae quo sunt excelsiores, eo dant clariora indicia naturae. Sed haec quidem liberius ab eo dicuntur et saepius. Et ille ridens: Video, inquit, quid agas; Tum ille timide vel potius verecunde: Facio, inquit. An hoc usque quaque, aliter in vita? Unum nescio, quo modo possit, si luxuriosus sit, finitas cupiditates habere. Aliter enim explicari, quod quaeritur, non potest. Sed haec quidem liberius ab eo dicuntur et saepius.
Utinam quidem dicerent alium alio beatiorem. Iam ruinas videres. Non autem hoc, igitur. Audio equidem philosophi vocem, Epicure.
Sed ut iis bonis erigimur, quae expectamus, sic laetamur iis, quae recordamur. At hoc in eo M. Quid de Platone aut de Democrito loquar. Quae in controversiam veniunt, de iis, si placet, disseramus. Iam quae corporis sunt, ea nec auctoritatem cum animi partibus, comparandam et cognitionem habent faciliorem. Quam ob rem tandem, inquit, non satisfacit. Isto modo ne improbos quidem, si essent boni viri. Qui autem esse poteris, nisi te amor ipse ceperit. Utilitatis causa amicitia est quaesita.
Quae quo sunt excelsiores, eo dant clariora indicia naturae. Sed haec quidem liberius ab eo dicuntur et saepius. Et ille ridens: Video, inquit, quid agas; Tum ille timide vel potius verecunde: Facio, inquit. An hoc usque quaque, aliter in vita? Unum nescio, quo modo possit, si luxuriosus sit, finitas cupiditates habere. Aliter enim explicari, quod quaeritur, non potest. Sed haec quidem liberius ab eo dicuntur et saepius.
A quibus propter discendi cupiditatem esse peragratas.
Quod si ita est, omnes semper beatos esse sapientes
Hic Speusippus, hic Xenocrates
Sed id ne cogitari quidem potest quale sit, ut non repugnet ipsum sibi
Nihilne te delectat umquam te igitur, Torquate
Age, inquies, ista parva sunt. Ad eos igitur converte te, quaeso. Haec para/doca illi, nos admirabilia dicamus. Universa enim illorum ratione cum tota vestra confligendum puto.
Quos nisi red arguimus, omnis virtus, omne decus, omnis vera laus deserenda est. Sed eum qui audiebant, quoad poterant, defendebant sententiam suam. Fatebuntur Stoici haec omnia dicta esse praeclare, neque eam causam Zenoni desciscendi fuisse. Quis est autem dignus nomine hominis, qui unum diem totum velit esse in genere isto voluptatis. Ad eos igitur convert te, quaeso. Duo Reges: constructio interrete. An est aliquid per se ipsum flagitiosum, etiamsi nulla comitetur infamia.
Quid ad utilitatem tantae pecuniae? Duo enim genera quae erant, fecit tria. Et quod est munus, quod opus sapientiae? Sed in rebus apertissimis nimium longi sumus.
LIRE D'AUTRES ARTICLES DE CET AUTEUR
Mark Smith
Mark Smith
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.
Une séparation. Un deuil. Une transition. Un changement de vie.
Il y a un avant. Il y a un après.
Et parfois un passage à traverser.
Je t’offre un espace doux pour traverser ce moment à ton rythme.
Qui je suis
Je m’appelle Emmanuelle ENJOUVIN. Je suis née à La Réunion, et j’ai grandi avec l’idée qu’on traverse mieux les tempêtes quand quelqu’un reste assis à côté de nous, sans rien précipiter.
J’ai connu, moi aussi, ces périodes où tout se resserre : les repères qui se déplacent, la fatigue qui s’installe, l’impression d’avancer dans un brouillard. Personne ne m’a sortie de là. En revanche, des présences justes m’ont aidée à retrouver mon propre chemin — et c’est exactement ce que je souhaite offrir aujourd’hui.
J’exerce ce métier parce que je crois profondément que tu possèdes déjà tes ressources. Mon rôle n’est pas de te dire quoi faire, ni d’aller plus vite que toi. Il est de créer un espace doux, d’écouter vraiment et de respecter ton rythme jusqu’au bout.
Enjouvance est le nom que j’ai donné à cette manière de cheminer : traverser les passages de vie avec plus de sérénité, de présence et de confiance en soi.